Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/11400/407
Title: Η σχέση των διαφραγματικών σπασμών με την πτώση του κορεσμούκαι της καρδιακής συχνότητας σε εκούσιες άπνοιες
The influence of the diaphragm spasms on thedecrease of the saturation and heart rate during breathholding in ahletes
Authors: Μπαλάνου, Π.
Πριονάς, Γεώργιος Δ.
Καραγκούνης, Παναγιώτης
Μπαλτόπουλος, Παναγιώτης
Item type: Journal article
Keywords: Διαφραγματικοί σπασμοί;Εκούσια άπνοια;Κορεσμός;Καρδιακή συχνότητα;Diaphragm spasms;Voluntary breath holding;Oxygen saturation;Heart rate
Subjects: Medicine--Internal medicine--Specialties of internal medicine
Ιατρική
Καρδιά-Ασθένειες
Issue Date: 31-May-2014
21-Nov-2008
Date of availability: 31-May-2014
Publisher: Μωραίτου-Σιδερίδη, Ε. Μ.
Abstract: Εισαγωγή: Η εκούσια άπνοια χρησιμοποιείται από πολλά θηλαστικά για την επιβίωση και από τον άνθρωποτα τελευταία χρόνια κυρίως ως μέσο αναψυχής στην θάλασσα. Κατά τη διάρκεια της εκούσιας άπνοιας εμφα-νίζονται ακούσιοι διαφραγματικοί σπασμοί ως αποτέλεσμα της συσσώρευσης διοξειδίου στο αίμα και ωθούνστη διακοπή της άπνοιας. Στην εργασία μας θέλαμε να εξετάσουμε την επιρροή των διαφραγματικών σπασμώνστην πτώση του κορεσμού και στην καρδιακή συχνότητα.Υλικό και Μέθοδος: 4 αθλητές άπνοιας υψηλού επιπέδου κράτησαν την αναπνοή τους για το μέγιστο δυνατόχρόνο εκτός νερού. Μετρήθηκαν οι καρδιακοί παλμοί, ο κορεσμός οξυγόνου και η έναρξη των διαφραγματικώνσπασμών.Αποτελέσματα: Οι μέγιστες άπνοιες ήταν Α: 5:56, Β: 5:36, Γ: 5:34 και Δ: 3:18 λεπτά. Σε όλους τους αθλητέςπαρατηρήθηκε παρόμοιος ρυθμός πτώσης του κορεσμού με αργή έναρξη και απότομη πτώση με την εκπνοή.Οι τελικοί κορεσμοί ήταν 61% (Α), 64% (Β), 57% (Γ) και 67% (Δ). Κατά τη διάρκεια της άπνοιας όλοι οι δοκι-μαζόμενοι είχαν διαφραγματικούς σπασμούς οι οποίοι ξεκίνησαν στα 3:50(Α), 3:11(Β), 3:20(Γ) και 1:26(Δ) λεπτάάπνοιας. Παρατηρήθηκε ότι οι σφυγμοί σε όλους έπεσαν μετά την έναρξη των διαφραγματικών σπασμών, μεμεγάλες διαφορές ανάμεσα στους αθλητές, αλλά και διακυμάνσεις στους ίδιους τους αθλητές. (Α: αρχικά 90,ελάχιστοι 57παλμοί/λεπτό στα 5:35 λεπτά άπνοιας. Β: αρχικά 70-80, ελάχιστοι 26 παλμοί/λεπτό μετά από 4:44λεπτά άπνοιας. Γ: αρχικά 100-190 με κυματισμούς τα πρώτα 3 λεπτά, ελάχιστοι 42 παλμοί/λεπτό στα 4:57 λεπτάάπνοιας. Δ: έναρξη με 90-100, ελάχιστοί 77παλμοί στα 3:12 λεπτά άπνοιας).Συμπεράσματα: Οι διαφραγματικοί σπασμοί σχετίζονται χρονικά με την πτώση των παλμών κατά τη διάρκειατης άπνοιας και δεν φαίνεται να επηρεάζουν άμεσα την πτώση του οξυγόνου. Έτσι δεν βρήκαμε μια μετρήσιμηαρνητική επιρροή των διαφραγματικών σπασμών στην μέγιστη διάρκεια μιας εκούσιας άπνοιας.
Introduction: Voluntary breath-holding is used bymany mammals for their everyday survival and duringthe last few years by humans as an in-water recreationalactivity. During the voluntary breath-holdinginvoluntary spasms of the diaphragm occur as a resultof the accumulation of carbon dioxide in the blood.These give the impulse to terminate the breath-hold.In our research we investigated the influence of thesediaphragm spasms on the decrease of the saturationand of the heart rate.Methods: 4 high level apnea diving (freediving)athletes held their breath for the longest possible timeout of the water. We measured their heart rate, saturationand the time the diaphragm spasms started.Results: The max duration of breath holds wereΑ: 5:56, Β: 5:36, Γ: 5:34 and Δ: 3:18 minutes. Wemeasured similar rates of decrease of the saturationon all athletes with a slow onset and an abrupt dropwith the exhale. The final saturations were 61% (Α),64% (Β), 57% (Γ) and 67% (Δ). During their breathholdsevery member of the test group had diaphragmspasms. They started at 3:50(Α), 3:11(Β), 3:20(Γ) and1:26(Δ) minutes into their breath-holds. It was notedthat the pulse rate of each person decreased after theonset of the diaphragm spasms. There was howevera marked difference in the pulse rate before and afterthe onset of the diaphragm spasms between the athletesand significant fluctuations for each athlete. (Α:starting pulse rate 90 beats/minute, minimal 57bpmat 5:35 minutes of breath-holding. Β: starting pulserate 70-80bpm, minimal 26bpm after 4:44 minutesof breath-holding. Γ: starting pulse rate 100-190bpmwith fluctuations in the first 3 minutes, minimal 42bpmat 4:57 minutes of breath-holding. Δ: starting pulserate 90-100bpm, minimal 77bpm at 3:12 minutes ofbreath-holding). Conclusions: The diaphragm spasms are relatedto the onset of the decrease of pulse rate during thevoluntary breath-hold and do not seem to directlyinfluence the decrease in oxygen saturation. We therefore do not find any measurable negative influenceof diaphragm spasms on the maximum duration of avoluntary breath-hold.
Language: Greek
English
Journal: Ιατρικά Χρονικά
Medical Annals
Type of Journal: With a review process (peer review)
Access scheme: Publicly accessible
License: Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ηνωμένες Πολιτείες
URI: http://hdl.handle.net/11400/407
Appears in Collections:Τόμος ΚΑ', τεύχος 11 (Νοέμβρ. 2008)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Διαφραγματικοί σπασμοί.pdf333.93 kBAdobe PDFView/Open


This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons